![](http://photos1.blogger.com/blogger/4230/1151/400/hmc%20-%20iblog.jpg)
Το γεγονός ότι σε λίγους μήνες θα συμμετάσχω σε posh εκδοχή του Survivor με έχει βάλει σε σκέψεις (εκτός του ότι με έχει ενθουσιάσει). Όσο ο καιρός πλησιάζει (την Παρασκευή έφτασε σπίτι και το τελευταίο brochure, που ουσιαστικά σηματοδοτεί την έναρξη των διαδικασιών για την ανεύρεση στέγης) τόσο προβληματίζομαι για την εκεί ζωή. Βουτηγμένος στις αιτήσεις, τα χαρτιά και τις σκέψεις, συνειδητοποίησα πως το τριήμερο που βρίσκομαι μόνος στο σπίτι είναι ιδανικό για μια άσκηση επιβίωσης.
Το budget μου ήταν εξ’ αρχής περιορισμένο αφού ο γέρος έφυγε την ώρα που εγώ κοιμόμουν, με αποτέλεσμα να μην υποστεί τη συνήθη αφαίμαξη και εγώ να μείνω με πενταροδεκάρες! Αυτό έκανε το παιχνίδι ακόμη πιο συναρπαστικό αλλά και δύσκολο. Αφού σκέφτηκα πως ήταν αδύνατον να τη βγάλω ξανά με πίτσες και σουβλάκια, αποφάσισα να επενδύσω τα χρήματα μου σε αγορά πρώτων υλών (με σκοπό -και καλά- το μαγείρεμα) από το σούπερ μάρκετ.
Το σούπερ μάρκετ ήταν ανέκαθεν για μένα το καλύτερο λούνα παρκ. Αυτή τη φορά όμως θα έπρεπε να το δω λίγο πιο ώριμα: να σταθώ δηλαδή έξω από το καροτσάκι και να μην πετάω κρυφά σοκολάτες μέσα. Περνώντας την πόρτα του ΑΒ, έθεσα ως καταναλωτικό όριο το 1/3 του συνολικού budget και ξεκίνησα να ψωνίζω.
Παρατηρήσεις - Αποτελέσματα:
1. Δεν ξέρω να ψωνίζω.
2. Δεν ξέρω να ψωνίζω προϊόντα που δεν είναι συσκευασμένα όπως π.χ. φρούτα, λαχανικά και κρέατα. Ντρέπομαι να ζητήσω οτιδήποτε από υπαλλήλους επειδή δεν ξέρω να υπολογίζω τις ποσότητες. Έτσι κατέληξα να αγοράζω την τομάτα και το πορτοκάλι σε δισκάκια σαν τον Βέλγο.
3. Ψωνίζω βάση του brand και όχι της τιμής/ποιότητας/ποσότητας. Μάλιστα το χέρι μου πάει κατευθείαν στην πιο όμορφη συσκευασία που συνήθως τυγχάνει να είναι και η ακριβότερη.
4. Δεν κατάφερα να μην πετάξω σοκολάτες στο καρότσι.
5. Η πλειοψηφία των τροφών που αγόρασα είναι ανθυγιεινές και προπαρασκευασμένες.
6. Χρειάζομαι τουλάχιστον 5 λεπτά για να αποφασίσω ανάμεσα σε δύο brands.
7. Στο ταμείο μετανιώνω για κάποια προϊόντα, αφού τα βάζω σε σακούλες.
8. Ξεπέρασα το όριο που είχα θέσει.
9. Φεύγοντας από το σπίτι δεν ήλεγξα τι υπήρχε στο ψυγείο. Επιστρέφοντας είδα πως τρία προϊόντα που μόλις είχα αγοράσει υπήρχαν σε αφθονία. (Αυγά 17, τομάτες 8, CocaCola 1.5lt)
10. Τις προσεχείς μέρες θα τρέφομαι αποκλειστικά με αυγά, τομάτες και coke.
2. Δεν ξέρω να ψωνίζω προϊόντα που δεν είναι συσκευασμένα όπως π.χ. φρούτα, λαχανικά και κρέατα. Ντρέπομαι να ζητήσω οτιδήποτε από υπαλλήλους επειδή δεν ξέρω να υπολογίζω τις ποσότητες. Έτσι κατέληξα να αγοράζω την τομάτα και το πορτοκάλι σε δισκάκια σαν τον Βέλγο.
3. Ψωνίζω βάση του brand και όχι της τιμής/ποιότητας/ποσότητας. Μάλιστα το χέρι μου πάει κατευθείαν στην πιο όμορφη συσκευασία που συνήθως τυγχάνει να είναι και η ακριβότερη.
4. Δεν κατάφερα να μην πετάξω σοκολάτες στο καρότσι.
5. Η πλειοψηφία των τροφών που αγόρασα είναι ανθυγιεινές και προπαρασκευασμένες.
6. Χρειάζομαι τουλάχιστον 5 λεπτά για να αποφασίσω ανάμεσα σε δύο brands.
7. Στο ταμείο μετανιώνω για κάποια προϊόντα, αφού τα βάζω σε σακούλες.
8. Ξεπέρασα το όριο που είχα θέσει.
9. Φεύγοντας από το σπίτι δεν ήλεγξα τι υπήρχε στο ψυγείο. Επιστρέφοντας είδα πως τρία προϊόντα που μόλις είχα αγοράσει υπήρχαν σε αφθονία. (Αυγά 17, τομάτες 8, CocaCola 1.5lt)
10. Τις προσεχείς μέρες θα τρέφομαι αποκλειστικά με αυγά, τομάτες και coke.
Τα ψώνια μου άνοιξαν την όρεξη κι έτσι πριν τα βάλω στο ψυγείο είπα να ετοιμάσω κάτι για μεσημεριανό (18:20) Εκεί έδειξα όλη μου την ωριμότητα αποφεύγοντας τη βρώση των Snickers ως κύριο γεύμα. Προτίμησα να κάνω κάτι πιο δημιουργικό, μαγειρεύοντας πατάτες (προ)τηγανιτές και βακαλάο (ο οποίος αλιεύεται ως έχει –κατεψυγμένος και παναρισμένος- από διάσημο μούσια καπετάνιο.) Έβαλα λάδι να κάψει και εν τω μεταξύ έτρεξα στο laptop να περάσω καινούριο iTunes.
Παρατηρήσεις - Αποτελέσματα:
1. Το λάδι έκαψε. Ευτυχώς όχι όλες τις συσκευές.
2. Εγκαύματα πρώτου βαθμού σε πρόσωπο και χέρια από τον ξέφρενο χορό των λαδιών.
3. Κουζίνα μουνί.
4. Βουνό απλύτων επειδή κάθε φορά που χρησιμοποιούσα ένα σκεύος το πετούσα.
5. Αποτυχημένο installation του iTunes.
6. Κρύο φαγητό μέχρι να κόψω σαλάτα.
7. Συμπαθή fish sticks.
8. Πολύ καλοψημένες πατάτες, σε σημείο που μου έφευγαν σφραγίσματα σε κάθε μπουκιά.
9. Coca cola, flat. Όλο το ανθρακικό χύθηκε στο πάτωμα.
10. Θέμα για το blog.
2. Εγκαύματα πρώτου βαθμού σε πρόσωπο και χέρια από τον ξέφρενο χορό των λαδιών.
3. Κουζίνα μουνί.
4. Βουνό απλύτων επειδή κάθε φορά που χρησιμοποιούσα ένα σκεύος το πετούσα.
5. Αποτυχημένο installation του iTunes.
6. Κρύο φαγητό μέχρι να κόψω σαλάτα.
7. Συμπαθή fish sticks.
8. Πολύ καλοψημένες πατάτες, σε σημείο που μου έφευγαν σφραγίσματα σε κάθε μπουκιά.
9. Coca cola, flat. Όλο το ανθρακικό χύθηκε στο πάτωμα.
10. Θέμα για το blog.
Μετά από λίγες ώρες είχα το κουράγιο (και το θράσος) να βγω με γνωστή συμμορία bloggers (εγκέφαλος αυτής διάσημη S/M ντίβα). Εγώ με το fish stick ακόμα στο στόμα να προσπαθώ να φάω ουκρανικό κοτόπουλο straight from Minsk και οι υπόλοιποι να τσακίζουν κρεΐ ζελέ (εκ του φρουί ζελέ) a.k.a. πηχτή! Κι επειδή η συγκεκριμένη παρέα είναι αρκετά φαγανή το εναπομείναν budget εξανεμίστηκε αφήνοντάς με μία VISA στο πορτοφόλι. Ευτυχώς στο τέλος της βραδιάς ο Θράσσος προσφέρθηκε να με γυρίσει σπίτι. Διαφορετικά θα αναγκαζόμουν να δώσω κάρτα στον ταξιτζή. Για να μην πω κώλο.
Αξιολόγηση - Γενικός βαθμός: F
Ευγε παιδι μου,
κερδιζεις το 1ο βραβειο του "Θυματος-Καταναλωτη"
Αν δεν εκπαιδευτεις μεσα στο καλοκαιρι, προβλεπω να κανεις Κουγκι το φοιτητικο σου δωματιο κ' να εξαφανισεις το Νησι απο το χαρτη :-ΡΡΡ
Μια παρατηρηση: καλα ολα τ΄αλλα (λεμε τωρα) αλλα εκεινες οι προτηγανισμενες πατατες μου εβγαλαν ματι, ΜΑ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΤΑΤΑ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙΣ;;;
Καλα λεω εγω οτι τα Ελληνοπουλα ειναι τα πιο καλομαθημενα (μαμοθρεφτα εννοω) :-ΡΡΡ
Loucretia, τα μεγαλύτερα θύματα της διαφήμισης και του branding είναι εκείνοι που κάνουν διαφήμιση και branding. :p
Το καλοκαίρι που θα έχουν ξεκουμπιστεί όλοι από το σπίτι θα μάθω στης Κασίδου το κεφάλι. Στο δικό σας δηλαδή. Θα έχουμε dinner parties καθημερινά. (Αθήναιος που μου χρειάζεται...)
-ΜΑ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΤΑΤΑ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙΣ;;;
-Μα δε μας έμαθαν στο σχολείο. Ούτε να καθαρίζουμε ούτε να προτηγανίζουμε. Άσε που το πλαστικό είναι και πιο νόστιμο. Αφρός.
Θα κρατήσω το "καλομαθημένα". Μπορείς να το πεις και "άχρηστα" αν θες.
Ααα, μην ανησυχείτε!Τώρα που έγινα γραμματέας σας, θα σας κάνω εγώ τα ψώνια, τις δουλειές, το φαγητό και παράλληλα θα πληκτολογώ στο pc αυτά που έχετε να δηλώσετε αλλά δεν μπορείτε(αφου είστε πολυ-asshole-ος)!
*Mats-Moutsh!
Η γραμματέυς σας..
Miss Snowhite.
Χαρά σ'αυτήν που θα σε πάρει... :)
Snowhite τι πληθυντικός είναι αυτός; Με σκλαβώνετε... Ξεχάσατε όμως να γράψετε άλλο ένα καθήκον ιδιαιτέρας γραμματέος: το σημαντικότερο ίσως. :pp
Ζero, χαρά δε λες τίποτα...
Σημαντικότερο?? Ποιό είναι αυτό Mr Iblog? Αν μου κάνατε επεξήγηση.. :P
Οταν πρωτοπαντρεύτηκα μετά από θυελλώδη έρωτα σχεδόν στα 21 μου (αντε 21 και κάτι μήνες) ήξερα να μαγειρεύω μονο μακαρόνια (σκέτα),πατάτες τηγανητές (σκέτες),και πουρέ (σπεσιαλιτέ).Εκοβα και καμιά σαλάτα ντομάτα με αγγούρι και κρεμμυδι.Μέχρι εκεί.Το μαρούλι το έκοβα σε μέγεθος πατάτας φούρνου,όσο για το λάχανο ας μην το συζητησουμε καλύτερα.
Το πρωτο εξωτικό φαγητό που δοκίμασα να φτιάξω ήταν φασολάκια γιαχνί.Αποτέλεσμα;Μια καμμένη κατσαρόλα που για να ξύσεις το κάψιμο από τη βάση της έπρεπε να πάρεις μυστρί,κάτι φασολάκια βρωμερά και τρισάθλια που μύριζαν σαν αναμμένο καουτσούκ και ένας σύζυγος να κρατάει την κοιλιά του από τα γέλια.
Αυτό ακριβώς το περιστατικό θυμήθηκα διαβάζοντας τις μαγειρικές σας προσπάθειες.
Οσο για το σουπερ μάρκετ?Α,τα ίδια τραβάμε ολοι.Τρομερή μελέτη και ανάλυση ανάμεσα στην μάρκα σόφτεξ και ζέβασοφτ,άχρηστα μικροπραγματάκια μεχρι να φτάσουμε στο ταμείο και ένας ταμπλάς όταν πληρώνουμε απορώντας γιατί τόσα πολλά.Μέχρι που αδειάζοντας τις σακκούλες στο σπίτι ανακαλύπτουμε το 200ο γυάλινο μπωλ,το γιαούρτι το έτσι,το γιαούρτι το αλλιώς,τα τρία είδη καφέδων και πάει λέγοντας.
Σαν πολύ μεγάλο δε βγήκε το ποστ?
Κατάλαβα....(αναστεναγμός)....
Πάρε αγορίνα μου το τρένο κι έλα να σου μαγειρέψω ό,τι θες, τα delivery boys δεν δέχονται πιστωτικές (ακόμα!) !!!!
regina, χαίρομαι που ομολογείς πως κι εσύ ξεκίνησες από το επίπεδο του ασχέτου. Έχεις κάνει τουλάχιστον προόδους στο μαγείρεμα από τότε; Στο σούπερ μάρκετ δε φαντάζομαι... (Παίζει να είναι δυσκολότερο κι απ' το μαγείρεμα.)
Acid, τι θα μου φτιάξεις; Παπουτσάκια Blahnik?
iblog κάνε ότι κάνω κι εγώ, πήγαινε στο supermarket μόνο όταν χρειάζεσαι κάτι! Αυτό πάντως με βοήθησε να επιβιώσω για 3 χρόνια που ζω μόνος (Κι έχασα και 20 κιλά - τώρα είμαι 43)
Καλέ μια χαρά τα πήγες!! Την πρώτη φορά που τηγάνισα πατάτες έκαψα το τηγάνι, και τον πρώτο καιρό στην Αγγλία τρεφόμουν με ready meals στο φούρνο (από Sainsbury's - τέλεια μιλάμε) και εξωφρενικές ποσότητες κορν φλέικς και πρασινάδας. Σημειωτέον ότι:
α) το Sainsbury's θεωρείται καρα-posh σούπερ μάρκετ
β) έσκαγα κάτι 200λιρα το μήνα διότι ψώνιζα λαχανικά με το καρότσι (κοίταζαν σαν χάνοι οι ταμίες τη σακούλα μεγάλες ντομάτες προς 65p η ΜΙΑ), παρμεζάνες και προσούτα, και το καλύτερο κρέας, αν και μόνο κανά κιλό χωρούσε η κατάψυξη (μεγάλη λύπη αυτή η κατάψυξη)
γ) όποιος ακούει πού ψώνιζα ως φοιτήτρια νομίζει ότι τώρα πηγαίνω Marks & Spencer και Waitrose (φωτιά και λαύρα)
δ) ουδέποτε βγήκα εκτός προϋπολογισμού πριν πάρω τον πρώτο μου μισθό εδώ - μετά ανακάλυψα τη χαρά του retail therapy και δεν μου έκανε καθόλου καλό!!!
ε) ανακάλυψα μετά τα πρώτα Χριστούγεννα τη χαρά της μαγειρικής χωρίς καλοθελητές πάνω στο κεφάλι μου, και εν συνεχεία ποτέ δεν πέταξα φαγητό επειδή δεν τρωγόταν. Θεωρούμαι πλέον σπεσιαλίστ στις γκουρμέ ομελέτες, τις σάλτσες για κρέας και μακαρόνια, τα ψητά, και τα περίεργα φαγητά/συνενώσεις πολλών συνταγών. Επίσης πέφτω διάνα στις αναλογίες αν και ξεχνώ να τα δοκιμάσω, και στην τελική ποσότητα/άτομα. Άγνωστο πώς.
Αυτά. Κατά τα άλλα, μετά το restaurant που πήγα την Κυριακή για black tie 6-course dinner με το Michelin star επί 7 συνεχή έτη, ό,τι και να φτιάξω πλέον θα είναι δολοφονία φαγώσιμων προϊόντων. Άτιμη υψηλή μαγειρική!!
Αργκ?!!!!
Yie mou yie mou, quelle kseftile na mathainw tetoia xairia gia to monakribo mou thn hmera twn genethliwn mou (axrhsth mana!).
Paidia to supermarket psilomathainetai me ta xronia. To mageirema paizei, an sou katsei omws einai mia xaroula (de milame gia mousakades kai tetoia advanced bebaia). To gamhmeno to sidero einai to prob (opws kai to skoupisma, to sfouggarisma, to kseskonisma kai diafora alla pou bariemai na anaferw).
Henry Grey thelw opwsdhpote to mystiko sou. Menw monh gyrw sta 22 xronia ki exw parei sxedon 1 kilo gia kathe xrono ...
Louc prosexe ti les, eseis ta kakomathenete :P
Filia se olous kai kalo mhna !
Κοιτα.. μην ανησυχείς.. κι εγώ όταν ήρθα πριν μερικούς μήνες Ουγγαρία, δεν ήξερα να φτιάχνω τίποτα ( οκ..σχεδόν τίποτα).
Μόλις άρχισε να μου τη δίνει που το delivery αργούσε και εγώ είχα λυσσάξει στην πείνα το απόγευμα μετά το πανεπιστήμιο, άρχισα να καλοκοιτάω τις κατσαρόλες και τα τηγάνια που είχα στα ντουλάπια.
Δεν είναι τίποτα δύσκολο.. Μόνο να θυμάσαι πως αν βάλεις κάτι στο τηγάνι, στην κατσαρόλα κλπ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να καθίσεις μπροστά από το pc :p